28 en 29 april, Helensville en Matamata

Vandaag zijn wij vertrokken in de minibus van Herman, wij mochten geen auto huren van hem, hij heeft nog een oude Lada en in het geval dat de Lada niets doet dan pakt hij de auto van Iet. deze minibus is ideaal, hij zit heel hoog (ik moet klimmen) en je heeft ruimte om alles mee te nemen.
Wij zijn gestopt in Helensville voor koffie. Het dorpje is niet veranderd in jaren denken wij. Het station is mooi, daar hebben wij koffie gehad met cake. .
    
Dit is de minibus en het oude postkantoor van Helensville.
    
Wij zijn in Matamata aangekomen, hier blijven wij 2 nachten. Wij hebben een huisje in een camping en vanuit de keuken zien we een geit. Leuk toch? Wanneer zie je een geit vanaf je keuken... Er zijn 3 zwembaden, van 27 tot 40 graden. Wij kozen de middelste, 37, dat was lekker. .
    
Vandaag gaan wij naar de Wairere Waterfalls. Je moet 45 min (voor ons een uur) naar boven lopen, het is heel afwisselend en heel vermoeiend, maar de moeite waard. Eerst werden wij begroet door een "fantail bird", deze zijn echt grappig en maken een soort dansje voor je.
    
Wij hebben een foto van ons met de waterfall genomen. Ernaast een van de prachtige paddestoelen die wij tegenkwamen .

                
Voor het eten zijn wij een uur in het warmste zwembad geweest. Morgen gaan wij naar Rotorua.

30 april, Rotorua

Rotorua's Bath House.
.
Deze zone heeft veel meren en je ziet overal veel "stoom", afkomstig van thermale wateren, geysers e.d. Rotorua is een van de grootste meren. Sinds heel lang is deze plaats een trekpleister voor mensen met verschillende kwalen die met thermale wateren kunnen verzacht of genezen worden. In de vorige eeuw, tot aan de jaren 60, had Rotorua een beroemd Bath House, hier kwamen rijken en beroemden uit de hele wereld voor verschillende therapieen. Het huis is in de jaren 60 in verval geraakt maar nu gelukkig gerestaureerd (ze zijn nog bezig met het dak in een vleugel) en het is een museum geworden. Het gebouw op zich is een architectonisch juweel, binnen kan je zien hoe alles werkte en wat voor therapieen ze gebruikten. Bovendien zijn er wisselende tentoonstellingen. Zeker de moeite waard, wie hier komt moet naar het Bath House.
Op de foto onder een mooi beeld, het Rotorua meer en de kleuren van herfst. .
     
     
Er was ook een tentoonstelling waar je alle gekke dingen met spiegels kon doen, het was hartstikke gezellig
     

1 mei, Rotorua

Vandaag gaan wij een maori dorp bezoeken , gebouwd op een gebied vol met thermale wateren.
De naam van het dorp is, hou je vast:

De gids heeft ons veel verteld, het was super interessant en de man wist heel veel, bovendien had hij veel humor. In dit dorp wonen 9 gezinnen, de thermale baden zijn bedoeld voor algemeen gebruik voor de bewoners van het dorp en ze hebben ook geen keuken nodig. Er zijn een aantal "dozen", daar zet je je eten en niemand anders die eraan komt, het eten wordt door de stoom gaar gekookt. Zij noemen de dozen, als grap, microwave.Deze manier van koken is super gezond en veel sneller dan wat dan ook. Op de foto zie je een vrouw die eten uit de stoom haalt, de andere foto is van de "oude slaapplaatsen" die zij hadden, deze zijn gemaakt van de stam van varens, deze branden niet waardoor hun vijanden nooit hun slaapplaatsen in brand hebben kunnen steken.
     
Er is veel te vertellen over de maoris, maar een van de leukste verhalen is het volgende: Het stamhoofd van Rotorua wist geen raad met de twee Europese kerken, katoliek en anglicaan. Om de overheersers een plezier te doen hij besloot zijn stam bij elkaar te roepen. Hij zei: degenen aan mijn rechterzijde zijn gaan naar de katolieke kerk en degenen aan mijn linkerzijde naar de anglicaanse kerk. En zo geschiede. Dat betekende dat hele gezinnen naar verschillende kerken gingen. Onze gids ging naar de anglicaanse kerk en zijn ouders naar de katholieke. Maar dat betekent niets voor ze, na de kerk gaan ze naar hun gezamelijk ontmoetingsplaats en doen ze alles samen. Ze hebben eigenlijk geen religie, ze hebben hun eigen geloof. Toen iemand vroeg aan het stamhoofd wat het verschil was tussen de twee kerken, hij zei: de katolieke kerk is Italiaans en de anglicaanse is Engels. Heerlijk toch?
Daroom zijn er ook twee begraafplaatsen, een anglicaanse en een katholiek, en beiden zijn omringd met maori figuren die de doden bewaken en beschermen.
Hier zie je een aantal van de beschermende figuren.
          
Je krijgt ook een show te zien, kort maar leuk. Ze dansen ook met "pois" dat zijn balletjes gemaakt van vlas met een touw. Hiermee doen ze mooie, snelle figuren en bepalen ze het ritme. Op de foto de witte balletjes .
    
Later hebben wij een wandeling gemaakt langs de pruttelende modder poelen, het kokende water en geyzers. Hier een foto van onze gids, hij vertelt hoe de rokjes gemaakt worden, alles van vlas. Ernaast een foto van het dorp. .
    
Vele maoris zijn gemengd met Europeanen, je ziet verschillende gezichten en kleuren. Het is me verteld dat in de vorige eeuw veel croaten met maori getrouwd zijn.

2 mei, Taupo

Vandaag gaan wij naar Taupo. Het grootste meer van deze regio. De omtrek is 193 km.,het is 616 vierkante km en is 164 mt diep. De hoogte hier is 370 mt. Als je binnenkomt heb je een 'outlook' waar wij deze foto maakten. .
Wij zijn naar de infocenter gegaan, hier hebben ze overal fantastische infokantoren, waar je alle soort informatie gratis kan krijgen. Daar vonden ze een motel in het centrum voor ons. Motel Barcelona. Wij besloten een wandeling te doen langs de rivier Waikato, dan kom je waar de mensen BungyJumping kunnen doen. Toen wij aankwamen sprong een kerel, ondersteboven. Op de foto links zie he hem hangen en daarnaast halen ze hem op met een boot. .
    
En nu uitvergroot:
    
Een leuke, zeer aangename wandeling was dit. Wij hebben ook dit vogeltje gezien. De andere foto is ook van de Waikato rivier.
    

3 mei, Taupo

Vandaag gaan wij golfen, er is een leuke 9 holes baan in de buurt. Op de baan mijn favoriete eenden, paradise ducks. De baan was niet moeilijk, de wind was koud. .
    
Wij hoorden dat wij heel dichtbij een dam waren en dat deze om 14 u openging. Dus wij erheen. In de foto's zie je de rivier voor de opening van de dam en Tjeerd wachtend voor de opening. Dan gaat een deel open en dan de andere. Mooi gezicht het kronkelende water zien stromen, met een grote snelheid. .
            

4 mei, Napier

Op weg naar Napier stopten wij in een cafe met shop, alles uit ZuidAfrika. De eigenaren zijn hier een paar jaar geleden gekomen en zij kopen al de spullen in ZA. Goede koffie en lekkernjien. Heerlijk in de zon gezeten. Hier een paar foto's van sculpturen in hun tuin. Ze hebben mooie dingen maar onmogelijk om zo iets mee te nemen.
    
In Napier zijn wij naar de info gegaan en zij hebben voor ons een motel in het centrum gereserveerd. De stad is inderdaad heel leuk en er zijn nog vele Art Deco gebouwen. Napier is in 1931 verwoest door een aardbeving. Ze besloten de stad te herbouwen in de style die toen in mode was, modernisme, nu bekend als Art Deco. Helaas in de jaren 70 begonnen ze met slopen, maar een paar bewoners die bewust waren van de waarde van deze gebouwen hebben alle bewoners van het stadje uitgenodigd voor een wandeling door de stad. Ze verwachtten 30 mensen, maar er kwamen meer dan 1000. Toen waren er veel meer die zich gingen inzetten voor het in stand houden van de gebouwen. Het zijn allemaal vrijwilligers, tot de dag van vandaag. Vele gebouwen zijn gerestaureerd en andere zijn niet gesloopt. Iedere jaar in februari komen mensen van heel Nieuw Zealand en elders naar Napier, ze brengen hun oldtimers mee, ze kleden zich zoals mode was in de jaren 30, gaan met picnic maandjes aan de marine parade zitten, etc. Het is een hele gebeurtenis. De hotels zijn allemaal vol geboekt voor de volgende keer in 2011.
Op de foto een deel van de versiering van een gebouw, dan het interieur van een makelaar die het hele gebouw in de originele staat gerestaureerd heeft en een bankje in het centrum.


    
Het plein doet heel Spaans aan, het carillon is gebouwd in de vorm een harp.Hier zie je het plein met het carillon en het interieur van een gebouw.
    

5 mei, Napier

Vandaag gaan wij lopen met een gids, het is een uur door de stad. Het is zonnig maar koud. Buiten de wind is het heerlijk. De gidsen zijn ook allemaal vrijwilligers. Zij heeft ons veel verteld en veel laten zien. Wij hadden gisteren op eigen initiatief veel bekeken maar met een gids zie je veel meer. Op de foto, het enige gebouw met maori tekeningen, je ziet de patronen op het plafond.
                        
Daarna zijn wij met de auto naar de top van de heuvel gegaan, de huizen zijn groot en in het algemeen met een fantastisch uitzicht. Daarna zijn wij naar de Botanic Gardens gegaan. Wij vonden Napier heel erg leuk, vele gebouwen worden alsnog in oude stijl gerestaureerd, de gemeente heeft niets te zeggen begrijp ik, de eigenaar beslist wat hij doet, sommigen zijn heel goed bezig, maar anderen zou je ze willen verplichten.
Op de foto's een van de mooie planten van de Botanic Gardens en een deel van de haven.
        

6 mei, in de buurt van Hunterville

Vandaag gaan wij Louis bezoeken, Tjeerd heeft hem in 25 jaar niet gezien. Louis en zijn vrouw Marianne hebben jaren melk koeien gehad. Ze hebben de koeien verkocht en hun droom, Friese paarden fokken, waargemaakt. Ze hebben een prachtig huis en de mooiste stallen. Het was leuk kennis met ze te maken (voor mij) een voor Tjeerd en Louis was het prachtig weer te zien. Beide hebben het druk dus wij besloten in het weekend weer terug te komen. Hier een foto van de hengst, Jolmer met zijn trainster. En Tjeerd met Lincoln (zoontje van trainster) en Joe, de hond.
    

10 mei, Te Kuiti

Op weg naar Te Kuiti. De weg was heel afwisselend en je hebt verschillende plaatsen waar je kan stoppen voor een uitzicht. Het is altijd goed aangegeven en in het algemeen heel de moeite waard te stoppen.Op de foto ben ik in een van de "outlooks".



Voor Te Kuiti zijn wij gestopt in het gerestaureerde treinstation National Park. Koffie en gebak, heerlijk. Hier zie je Tjeerd op de
    
Wij zijn in Te Kuiti aangekomen. Dit is de Wortel Stad. Tjeerd is naast de wortel gaan staan, aan de ingang van het dorp. Er worden zeker hier vele wortels verbouwd.
    
Wij hebben een leuk motel gevonden en zijn de belangrijkste straat van het dorp gaan verkennen. De winkels zijn heel sjabbie en alles ziet er verwaarloosd uit. Dus wij hebben de river gezocht en daar gaan wandelen, dit was heel aangenaam, mooi onderhouden. Ze hebben hier ook een redwoodbos (de grote uitheemse bomen), daarheen zijn wij gegaan en dan terug naar het motel. Alle restaurants waren dicht, alleen een truckstop was open. Ongezellige hok was het, maar het eten was goed.
    

11 en 12mei, Taupiri en Hamilton

Vandaag gaan wij richting Taupiri wij gaan Hinke bezoeken, maar eerst gaan wij golfen. Wij hebben een golfcourse gevonden waar ze tussen de schapen spelen, weer wat anders. De schapenstront zit overal natuurlijk. Hier een paar foto's van deze morgen, het groene beestje was in de tuin van het motel, de paddestoel was in de golfclub. .
    
Onderweg hebben wij bloemen gekocht en zijn naar Hinke gegaan. Zij is zeer druk en sympathiek. Bij Hinke hebben wij persimon en fijeoas geproefd. . De persimon heeft de textuur van een appel maar heel andere smaak, heel lekker. De fijeoas zijn ook heel lekker, moet je wachten tot ze echt rijp zijn.
Op de fotos: Hinke en haar werker, de persimontree en een Hotel Cafe in Puhoi (op weg naar Whangarei).
    
Op 12 mei hebben wij Hamilton bezocht, het is een leuke stad met een grote rivier (Waikato). Jammer genoeg zijn er vele winkels leeg, er is een Mall geopend net buiten het centrum en daar kunnen de mensen gratis parkeren, dus de winkels in de stad hebben elke keer minder klanten. Er is ook een casino, met een restaurant met uitzicht naar de rivier, een heel interessante Art Gallery, met een prachtige winkel waar alles wat verkocht wordt authentiek nieuw zeelands is,en ze hebben ook een groot museum (daar zijn wij niet geweest).
Hier zie je de Waikato rivier in Hamilton en het uitzicht vanaf Hinke's huis.
    

14, 15 mei Whangerei

Wij zijn weer "thuis" bij Herman, deze kingfisher komt iedere dag. Soms is hij heel dichtbij maar dan zijn wij binnen.     
.
    

16 mei, tour naar Whangerei falls, Tutukaka harbour en meer.

Klik hier voor Whangerei falls en de rest van de dag.

17 mei, MicroLight en schapen

De belangrijkste hobby van Herman is vliegen, hij is een expert in hang gliding en hij is ook piloot van micro lights, hij heeft een microlight. Daarvoor heeft hij een hangar en een landingsbaan. Vandaag heeft hij even gevlogen zodat wij konden zien hoe het gaat, ik wou mee maar hij heeft nog geen licentie voor een passagier, het vliegtuigje kan tot 180 kg dragen. Prachtig speelgoed, typisch mannenspeelgoed, zeer duur.
Klik hier voor grotere foto's
      
In de middag zijn wij naar Andrew gegaan, hij zou de schapen naar beneden brengen daar deze woensdag geschoren moeten worden. De schaapschuur is naast zijn huis (de witte mooie) in Tangahui. Dus wij hebben eerst een beetje in de tuin gewerkt, het is jammer dat niemand daar woont.

Toen Andrew kwam zijn Andrew, Tjeerd en ik de bergen op, op zoek naar de schapen, het was heel ver weg en heel hoog, ik heb besloten ergens op te wachten en zien of ik daarvandan foto's van de schapen kon maken. Ik heb ongeveer 45 min gewacht en begon koud te krijgen, die kant van de berg was in de schaduw. Ineens hoor ik donders en zie ik in de verte onweer aankomen, dus ik als de sodomieter naar beneden (doodsbang natuurlijk, van held heb ik niets, bang ook om de juiste weg niet te vinden), ik vond de hek waarbij we naar binnen waren gegaan en liep zo snel mogelijk naar huis. Gelukkig was Herman met de auto op zoek naar ons, hij vond me en wij gingen samen op zoek naar de andere twee. Tjeerd kwam naar beneden juist op het moment dat de regen (stortregen) begon te komen. Just in time! Andrew liep met de schapen kletsnat naar huis.
De foto's: 1.Andrew met zijn hond laat ons zijn landerijen zien. 2.Het onweer nadert. 3.Het witte punt is Tjeerd aan het klimmen, toen het weer nog goed was.
      
Wij bekwamen van de schrik met een goede wijn.
Het einde van een leuke en avontuurlijke dag.